Afbouwen en opbouwen

Van Apeldoorn naar de Achterhoek (7)

De dozen zijn geleverd. Het is inpakken geblazen. En dat niet alleen. Zo langzamerhand breekt ook de tijd van afscheid nemen aan.

De spullen van mijn allereerste verhuizing kon ik kwijt op een aanhanger, later werd er een busje gehuurd en nu moet er een heus verhuisbedrijf aan te pas komen. Hoe langer ik bezig ben met inpakken, hoe meer ik weg wil doen. Hup weg ermee, wat sleep je toch veel achter je aan. Mijn huisgenoten zien dat helaas anders, die nemen het liefst alles mee. We zoeken het compromis en dat lukt gelukkig aardig. We starten met inpakken en het is onmiskenbaar. De ontmanteling is begonnen en daarmee wordt het heel erg echt. We gaan verhuizen, we gaan hier weg.

De lidmaatschappen in Apeldoorn moeten ook worden opgezegd. En daarvan gaan sommigen aan het hart. Bijvoorbeeld mijn lidmaatschap bij de energiecoöperatie deA. Vanaf het begin was ik betrokken bij deze mooie club en als ZZP’er heb ik mogen werken aan mooie projecten zoals Zon op School, Zon voor particulieren en niet te vergeten het windpark waarvoor destijds de tijd in ieder geval nog niet rijp was. Mijn tip aan de Apeldoornse lezers: ga eens kijken bij deA. Hun activiteiten zijn inmiddels behoorlijk uitgebreid en er zit vast wel iets bij wat je aanspreekt. Even reclame maken hoor.

En nu ik toch bezig ben. Als je van lekker biologisch eten uit de buurt houdt. Bezoek dan eens de website van de Hooge Kamp. Ze verzorgen graag een heerlijk groente en/of fruitpakket voor je. Wij hebben er jaren van genoten. Helaas komt ook aan dit abonnement een einde.

En dan hebben we nog de mooie atletiekvereniging AV34. Wat een plezier hebben we daar gehad. Peter als trainer en ik als recreatief loper. Gezellig met elkaar, mooie routes in het bos. Ook daar gaan we afscheid van nemen.

Deze lidmaatschappen en abonnementen opzeggen, doet wat met ons. Dit zijn de lijntjes, naast vele andere contacten, die ons binden aan Apeldoorn. Helaas hoort het er ook bij. En natuurlijk gaan we in Zelhem straks weer ons netwerk opbouwen. De eerste contacten daarvoor worden al gelegd en Peter is als potentiële hardlooptrainer al gespot.

In Zelhem is de stukadoor begonnen, dat schiet dus lekker op. Ondertussen vroeg de tuin om onze aandacht, het gras stond inmiddels op kniehoogte. Het leek wel tijd om te hooien. Maar al dat gras moet er natuurlijk wel eerst af. Mijn vader bood uitkomst. Gewapend met zijn bosmaaier reisde hij met ons mee. Wat heb ik ervan genoten om deze klus samen met hem te klaren. 85 jaar en werken als een paard. Zo wil ik ook wel oud worden.

En ja, je ziet het goed. Er staat een heuse Boeddha in de tuin. Deze wens hebben we alvast in vervulling laten gaan. En hij is prachtig. Achter in de tuin zit hij in meditatiehouding en als ik langsloop dan is het net of hij wil zeggen ‘alles komt goed meisje, rustig maar’. En dat is een fijne rustgevende gedachte die ik af en toe wel kan gebruiken. Ik ga verder met inpakken.

Gepubliceerd door Marieke

Ik blog over alles wat mij bezig houdt. En soms schrijf ik gedichten over mijn zieleroerselen, de natuur en het leven.

Eén opmerking over 'Afbouwen en opbouwen'

  1. Mooi Marieke, de stappen in het afscheid. Ik merk dat ik ook stapjes neem. Bijvoorbeeld door me te realiseren dat ik straks niet meer even naar je toe kan fietsen. Dat zal ik missen. Succes met inpakken!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: